Д али детето се раѓа со свој темперамент или тој се создава низ воспитувањето? Ова прашање со години е предмет на бројни научни истражувања и дебати. Студиите за близнаци растени во различни средини покажуваат дека многу однесувања кои често му се припишуваат на воспитувањето, всушност имаат силна генетска основа. Но, дали тоа значи дека улогата на
„К ако беше на училиште денес?“ е прашање што речиси секој родител му го поставува на своето дете по враќањето дома. Но, најчестиот одговор обично е кратко „добро“, „океј“ или само кревање раменици. И така, од ден на ден, разговорот завршува пред воопшто да започне. Родителите сакаат да дознаат како навистина поминал денот на детето, дали било среќно,
И ако децата не се сеќаваат на секој разговор, многу добро ги паметат чувствата што ги предизвикале зборовите на родителите. Невина забелешка од таткото може да изгледа безначајно во моментот, но години подоцна да влијае врз самодовербата, самопочитта и начинот на кој детето се справува со страв, неуспех и емоции. Понекогаш најдлабока трага оставаат
Н а сопственото дете најмногу можете да му помогнете ако го научите отворено да зборува за работите што му се случуваат — и убавите, и тешките. Детето треба да знае дека секогаш може да ви се довери, без страв дека ќе биде осудувано или критикувано. Експертите велат дека емоционалната комуникација започнува уште од најрана возраст и има огромно влијание
