М ногу родители несвесно користат фрази кои можат да остават долгорочни последици врз самодовербата и менталното здравје на децата. Психолозите предупредуваат дека одредени коментари, дури и кога не се кажани со лоша намера, можат да го зголемат чувството на вина, анксиозност и несигурност кај децата и тинејџерите. Особено проблематични се речениците
М ногу родители денес со големо внимание го следат социјалниот живот на своите деца. Кој со кого се дружи, кој кого поканил на роденден, кој останал надвор од групата, кој некому му пратил порака, а кој не. И додека желбата да го заштитиме детето е сосема природна, експертите предупредуваат дека претераното вклучување на родителите во детските односи
Д али детето се раѓа со свој темперамент или тој се создава низ воспитувањето? Ова прашање со години е предмет на бројни научни истражувања и дебати. Студиите за близнаци растени во различни средини покажуваат дека многу однесувања кои често му се припишуваат на воспитувањето, всушност имаат силна генетска основа. Но, дали тоа значи дека улогата на
Странски психолози предупредуваат дека отпорноста кон булинг не се гради кога детето веќе станало жртва, туку многу порано – дома. Според експертите, децата треба да научат три клучни вештини: да ги контролираат емоциите во конфликтни ситуации, јасно да препознаат и именуваат насилство и без срам да побараат помош од возрасен. Психолозите велат дека
„К ако беше на училиште денес?“ е прашање што речиси секој родител му го поставува на своето дете по враќањето дома. Но, најчестиот одговор обично е кратко „добро“, „океј“ или само кревање раменици. И така, од ден на ден, разговорот завршува пред воопшто да започне. Родителите сакаат да дознаат како навистина поминал денот на детето, дали било среќно,
И ако децата не се сеќаваат на секој разговор, многу добро ги паметат чувствата што ги предизвикале зборовите на родителите. Невина забелешка од таткото може да изгледа безначајно во моментот, но години подоцна да влијае врз самодовербата, самопочитта и начинот на кој детето се справува со страв, неуспех и емоции. Понекогаш најдлабока трага оставаат
Деспина Стојановска е жената која им помага на родителите полесно да „пловат низ родителските води“. Таа е психолог кој со својата стручност, на едноставен начин, ги насочува возрасните како да им помогнат на децата да научат како да се однесуваат, да ги валидизираат своите емоции, да ги надминат проблемите во комуникацијата со врсниците и крајно,
Кога домот наместо засолниште ќе стане полигон за емоционално запоставување, детскиот револт брзо се претвора во насилство насочено кон врсниците. Секој родител влегува во процесот на воспитување со најдобра намера – да одгледа љубезно, социјално интелигентно и емпатично битие. Затоа, моментот кога ќе се соочи со вистината дека нивното чедо е она кое
С екој родител сака да воспитa љубезно, емпатично и добро дете. Затоа сознанието дека токму неговото дете навредува, понижува или малтретира други деца може да биде шокантно и болно. Иако многумина веруваат дека насилничкото однесување е ретко, истражување објавено во American Journal of Public Health покажува дека дури 20% од децата во одреден период
