П овеќето родители веруваат дека нивното дете „некогаш ќе се снајде“ во училиште. Но, реалноста е дека голем број деца не се чувствуваат како дел од својот клас. Истражувањата покажуваат дека дури и до речиси половина од средношколците во одреден период имаат чувство дека не припаѓаат на училиштето, што може да влијае на нивната самодоверба, успех
К омуникацијата со децата има клучна улога во нивниот емоционален развој, особено во моменти кога поминуваат низ тежок ден. Начинот на кој им се обраќаме може да влијае на тоа како ќе ги разберат сопствените чувства и како ќе се справуваат со предизвиците. На децата не им требаат секогаш решенија, туку чувство дека се сослушани и прифатени. Токму затоа
К ога децата се бебиња, лесно е да се препознае кога се среќни – гласното смеење, широките насмевки и возбудените звуци го откриваат тоа без дилема. Но, како што растат, нивните емоции стануваат посложени, а среќата понекогаш е потешко да се забележи. Истражувањата покажуваат дека за повеќето родители среќата е поважна од успехот кога станува збор
М ногу родители се соочуваат со истата ситуација – постојано му се укажува на детето да ги собере работите, да ја среди собата или да направи нешто едноставно, но без резултат. Ова често доведува до фрустрација, покачен тон и чувство дека детето воопшто не слуша. Експертите посочуваат дека проблемот често не е во непослушноста, туку во начинот на комуникација
Д ецата кои подоцна стануваат најуспешни најчесто не се оние што запаметиле најмногу информации, туку оние што научиле како да запрат, да се опорават од неуспех, да се прилагодат и да истраат во решавањето проблеми. Психолозите овој сет на вештини го нарекуваат извршна функција и саморегулација – внатрешен систем на мозокот за управување со информации,
