„М и е досадно!“ Речиси секој родител ја има слушнато оваа реченица, особено за време на летниот распуст, кога училиштето и секојдневните обврски престануваат, а детето одеднаш има многу повеќе слободно време. За родителите, решението понекогаш изгледа едноставно: да му дадат телефон, таблет, да предложат игра, да организираат излегување или веднаш
С екој родител сака неговото дете да порасне во самоуверена и самостојна личност. Но, во желбата да му го олесниме животот, понекогаш правиме нешто сосема спротивно – решаваме наместо него, ги спречуваме грешките и му ги даваме одговорите уште пред да има можност само да ги побара. Психологот и едукатор Џен Луманлан смета дека постои и трет начин:
„Т е повикав пет пати!“; „Зошто не ме слушаш?“; „Колку пати треба да ти кажам?“ Овие реченици лесно можат да станат дел од секојдневието. Но, ако детето е длабоко внесено во игра, гледа нешто интересно или едноставно е фокусирано на друга активност, повикот од другата соба можеби навистина не го обработило како што очекуваме. Начинот на кој родителот
