Сите познаваме луѓе кои секој разговор го претвораат во извештај за тоа колку се зафатени. Photo by István Szitás on Unsplash Колку обврски имаат, колку малку време им останува, колку работи чекаат да завршат и колку им е тешко да најдат слободен момент. Дури и кога ќе споменат дека би сакале да се видиме, речиси веднаш следува објаснување
Поголемиот дел од животот го поминуваме обидувајќи се постојано да се движиме напред. Ги исполнуваме деновите со обврски, правиме планови, поставуваме нови цели и наоѓаме нешто со кое ќе го задржиме вниманието зафатено секогаш кога реалноста ќе стане непријатна. Си велиме дека сме продуктивни, дека напредуваме и дека едноставно немаме време
Уште од детството нè учат да бидеме благодарни. Кога ќе добиеме подарок, треба да се заблагодариме. Кога некој ќе ни понуди помош, не треба веднаш да ја одбиеме. Ако постара личност ни даде совет, добро е да ја сослушаме. А кога роднина ќе направи нешто убаво за нас, дали навистина би се осмелиле да прашаме што очекува за возврат? Токму тука понекогаш
