Поезија - Луѓето кои недостигаат и болат, можеш само во сонот да ги гушнеш

Те видов еднаш, ми дојде во сонот, не ти го видов ликот, а знам дека беше ти, сакав, дланките да ти ги допрам, не успеав, на некое тајно место ми се скри. Те почувствував како јужен ветар, како бавни чекори врз стари штици, како уморно дишење во есента на животот, како тажна песна на виолина без жици. Сакав и гласот да ти го слушнам, да те прашам те