Во свет кој постојано се менува, основните вредности како почитта, љубезноста и културното однесување остануваат непроменети. Многу родители мислат дека е доволно детето да знае да каже „благодарам“ и „те молам“, но добрите манири се многу повеќе од тоа. Начинот на кој децата комуницираат со другите, реагираат на разочарувања и се однесуваат во различни
С екој родител сака неговото дете да биде среќно, самоуверено и успешно. Но, стручњаците предупредуваат дека една особина можеби е поважна од сите останати – отпорноста. Станува збор за способноста детето да се исправи по неуспех, разочарување или тешка ситуација и да продолжи понатаму. Добрата вест е дека отпорноста може да се учи и развива во текот
Постојат работи што детето не може секогаш вербално да ги објасни. Како дете, тоа сè уште нема развиен јазик за сложени емоции, но има многу прецизно внатрешно чувство дали покрај родителите е безбедно или не. Токму тие рани искуства често остануваат трајно присутни. Дури и кога личноста ќе порасне, ќе стане независна, интелигентна и однадвор „успешна“,
Д одека повеќето деца ги бројат деновите до почетокот на летниот распуст, за некои последниот училиштен ден изгледа сосема поинаку. Наместо возбуда и радост, тие чувствуваат тага, загриженост, па дури и анксиозност. На родителите понекогаш им е тешко да го разберат тоа, бидејќи летото најчесто се поврзува со одмор, слобода и забава. Сепак, експертите
Н ачинот на кој родителите комуницираат со своите деца има огромно влијание врз формирањето на нивната личност и вредности. Иако психолозите поттикнуваат што повеќе разговори со децата поради развојот на мозокот и емоционалната интелигенција, некои реченици – дури и кога се кажани со најдобри намери – можат да создадат чувство на претерана важност
