Aвстриска вечер со битолски ритам – филм, музика и слобода
Три века се огромна дистанца освен кога прашањата што ги поставуваме остануваат исти. Во австрискиот филм „Rose“ , на режисерот Маркус Шлајнцер , XVII век не е само историски амбиент. Тој е лупа низ која гледаме во нешта што и денес ги препознаваме: идентитетот, родовите улоги, општествениот притисок и потребата на човекот да остане свој, дури и тогаш
Aвстриска вечер со битолски ритам – филм, музика и слобода
Три века се огромна дистанца освен кога прашањата што ги поставуваме остануваат исти. Во австрискиот филм „Rose“ , на режисерот Маркус Шлајнцер , XVII век не е само историски амбиент. Тој е лупа низ која гледаме во нешта што и денес ги препознаваме: идентитетот, родовите улоги, општествениот притисок и потребата на човекот да остане свој, дури и тогаш
Австриска вечер со битолски ритам – филм, музика и слобода
Три века се огромна дистанца освен кога прашањата што ги поставуваме остануваат исти. Во австрискиот филм „Rose“, на режисерот Маркус Шлајнцер, XVII век не е само историски амбиент. Тој е лупа низ која гледаме во нешта што и денес ги препознаваме: идентитетот, родовите улоги, општествениот притисок и потребата на човекот да остане свој, дури и тогаш
Aвстриска вечер со битолски ритам – филм, музика и слобода
Филмот беше прикажан во официјалната конкуренција на фестивалот „Браќа Манаки“ з ашто уметноста, исто како човекот во приказната на Шлајнцер, не секогаш прифаќа да се вклопи во калап. Таа поставува прашања. Ги поместува границите. Ги отвора темите за кои не секогаш имаме удобни одговори. И, пред сè, создава простор да се видиме себеси – од друга перспектива
