С екој родител сака неговото дете да му се обрати кога има проблем, без разлика дали станува збор за училиште, пријатели или за некоја грешка што ја направило. Но, довербата не се создава преку големи гестови, туку преку секојдневната комуникација и начинот на кој родителите реагираат кога детето ќе им се довери. Децата ретко се затвораат во себе преку
Детето ретко се затвора преку ноќ. Довербата се губи тивко, низ мали разговори во кои наместо разбирање добива лекција, критика или потсмев. Многу родители веруваат дека детето секогаш ќе дојде кај нив кога има проблем. Но довербата не се подразбира. Таа се гради со години, преку секојдневни реакции, тон на глас, трпение и начинот на кој возрасните
Секојдневните, наизглед мали гестови градат чувство на сигурност, доверба и блискост што трае цел живот К ога ќе пораснат, децата ретко се сеќаваат на тоа каков подарок добиле за роденден или колку чинела некоја играчка. Наместо тоа, најсилно им остануваат врежани моментите кога таткото бил покрај нив, ги охрабрил, ги сослушал или им пружил поддршка
