Депресијата не е: мрзеливост недостаток на волја лош ден или лошо расположение Таа е болест . Вистинска. Исцрпувачка. Парализирачка. Да му кажете на некој во депресија „соблечи се“ е исто како да му кажете на човек без нозе: „оди трчај“. Луѓето кои страдаат од депресија често веќе прават сè што можат: да станат од кревет да дишат д да функционираат
Во минатото, сонот на жената беше едноставен: да создаде дом и семејство. Денес, таа често мора да објаснува поради тоа, па понекогаш дури и да се чувствува засрамено. Како нешто толку природно и убаво стана „лош избор“? Сè почесто медиумите го деградираат мајчинството, прикажувајќи го како товар: дека одзема слобода, амбиција, развој, среќа. дека
Не е секогаш сè како што изгледа на прв поглед. Не секој бездомник е алкохоличар и не секој „совршен“ пар од медиумите живее во идила. Некој се откажал затоа што му недостасувала сила, а не затоа што не сакал да се кара. Луѓето раскинуваат од различни причини, а се заедно од различни причини. Не е како секој што нема деца да не сака да има деца. Некои
Таа ги чека уште додека е бремена. Ги чека кога ќе се вратат од училиште. Ги чека кога се враќаат дома по ноќен излез. Ги чека кога ќе го започнат својот живот. Ги чека кога ќе се вратат од работа, за да ги нахрани. Таа ги чека со љубов. Со страв. Понекогаш и со гнев – кој веднаш исчезнува штом ги види и може да ги прегрне. Не дозволувајте вашата постара
Лето 1879 година. 14-годишната Мери Ингалс се онесвестила поради мозочна треска. Неколку дена подоцна прошептала: „Не можам да видам.“ Целосна темнина за цел живот. Сите соништа за учителство се расипаа. Но нејзината сестра Лора, тогаш 12-годишна, ѝ ветила: „Ќе бидам твоите очи.“ Во 1881 година, семејството собрало секое пени и ја испратило Мери на
Лекарите во Јужна Кореја први го вклучија алармот. Сè повеќе деца со нормална интелигенција покажуваат сериозни проблеми со концентрацијата, ненадејни напади на гнев кога ќе им се одземе телефонот и празнини во меморијата при едноставни задачи. Дијагнозата е сурова: дигитална деменција. Во училиштата ширум светот се гледа истата слика: детето не може
Ако детето е немирно – родителите не го воспитале добро. Ако гледа цртани на телефон – родителите се мрзливи. Ако плаче – родителите немаат трпение. Ако јаде слатки – го разгалуваат. Колку лесно знаеме да судиме. Но зад секоја таква сцена може да стои нешто што не го гледаме: уморен родител, тежок ден, службен повик, дете со свои предизвици… или едноставно
Колку и да не сакаме да признаеме, жените и флертот често се меѓу најчестите теми на разговор на работното место. Од шеги за „руса секретарка“ до коментари за привлечна колешка, ваквите муабети со години се дел од канцелариската култура. Но интернетот покажува дека на некои места работните приказни одат многу подалеку од обичен разговор. На форумите,
Еден хрватски портал објави текст со наслов што веднаш привлекува внимание: „Не би поверувале колку луѓе мастурбираат додека возат!“ Овој наслов ме потсети на некои мои сопствени (не)обични искуства и размислувања на истата тема. Необични навики на луѓето Всушност, можеби насловот може да се прошири и со други примери: Не би поверувале колку луѓе мастурбираат
Една навидум обична вечер со карти меѓу пријатели се претвори во необична и прилично незгодна ситуација. Два брачни пара – Марко и неговата сопруга, како и Петар со сопругата Марија – се собрале на дружба и игра со карти. Во еден момент, на Марко случајно му паднале картите под масата. Кога се наведнал да ги собере, забележал нешто што сосема го збунило
